Column 15        Valsspelen…

 

Daar ik zelf redelijk regelmatig op de fiets spring, in een precaire poging mijn broze constitutie conditioneel gezien wat op peil te houden, lijk ik ook wat meer oog te hebben voor andere niet gemotoriseerde tweewielers… Wielrenners bijvoorbeeld.., want we blijven wel bij ‘racers’ natuurlijk. Het valt mij vooral op dat deze zich veelal in allerhande zuurstokkleurtjes voortsnellende artiesten veelal ten onrechte denken dat het fietspad alleen hén toebehoort. Dat levert nog wel eens stuitende, zo niet stuiterende, tafereeltjes op… Ook bij het fietsen valt het kennelijk niet altijd mee aandacht voor anderen te hebben. Over aandacht gesproken: Véél aandacht is uitgegaan naar voormalig opper-fietser Armstrong, helaas niet in positief opzicht.., nee.., pardon.. eh, juist wel! Als je doping gebruikt ben je immers positief bevonden…, toch? Tja…, die Lance, zoveel goeie dingen gedaan…, maar ook zo vreselijk vals gespeeld en zo lang… ‘Live strong’ krijgt dan toch iets ambivalents en Mart Smeets trekt ietwat besmuikt zijn boekje terug…

Valsspelen… Vroeger deed ik dat ook wel eens. Met Stratego bijvoorbeeld, een wellicht ietwat dubieus oorlogsspelletje tussen twee gefingeerde, precies even grote legers. Gelukkig wel gewoon op een kartonnen bord met houten stukken. Je mocht dan een opstelling maken van jouw leger aan de ene kant en de medespeler deed hetzelfde aan de andere zijde. Het ging erom de vlag van de tegenstander te veroveren. Ik speelde dat graag met mijn jongste zus, die had niet door dat ik een beetje vals speelde… Zij mocht altijd zitten voor een glazen deurtje, waardoor haar opstelling geheel of gedeeltelijk zichtbaar was, na wat flexibele zitposities mijnerzijds… Ze kan er nú wel om lachen… Mijn broer was nog iets valser bij het spel.., die ging ook met de bommen lopen… Veel ernstiger delicten kan ik me van mezelf niet herinneren.

Tijdens het racen bij de ‘Classics’ vandaag de dag wordt er bij mijn weten niet gefraudeerd al is er wel eens vaag fluisterwerk in de wandelgangen. Wij kennen elkaar over ’t algemeen wel goed en de sfeer is navenant. Op de baan kan het er stevig aan toe gaan, maar nooit vals… De technische reglementen zijn duidelijk en worden wel goed gerespecteerd bij mijn weten. Het vreemde is dat juist in competities met standaardmotoren, waaraan ik ook heb deelgenomen, de neiging tot vals spelen wel groter is… Dat wou ik aanvankelijk niet geloven, tot ik de bewijzen zag… Heel bijzonder..

Dan de verslaggeving van de racerij… Meestal goed en adequaat. Slechts bij het ONK ‘Classic’ racen heb ik bij de reguliere ‘grote’ motorbladen weinig schrijverij kunnen terugvinden de laatste jaren. De Supermono’s, maar vooral de Classics komen er maar bekaaid af… Kennelijk zijn de huidige bladenbazen niet zo behept met een positieve klassieke motor ‘resus’factor… Iets niet schrijven of publiceren; het ontkennen dus van iets dat wel plaatsvindt…, is dat ook niet een beetje een vorm van vals spelen..?

Ernst Hagen

 

 

 

© Ernst Hagen Motoren | Ontwerp: PK Designs