Pinksterraces Oss

 

 

Nog nauwelijks bekomen van het warme weekend in Hengelo staan een week later de races in Oss op het programma. De Classics zullen hier zelfs een dubbele wedstrijd rijden.

Vrijdag de viercilinder in orde gemaakt…, na het avondeten nog even terug naar Schagen voor het proefdraaien en het alvast in laden van de boel. Ik kom niet veel verder dan het warmdraaien van de racer. De motor loopt goed, maar ineens spontaan geratel en uit… Na controle blijkt er net als tijdens de Paasraces een klep afgebroken… Het is weer de inlaatklep van de derde cilinder. Dit kan geen toeval zijn… “Grutjes…!”… spreek ik bedeesd. Tja, als Pasen en Pinksteren dan toch plots samenkomen, dient men ootmoedig en met ontzag te reageren… Tenslotte neemt de beta-kant weer de overhand en ik zie dat er een stukje klepdeksel is afgebroken, waarschijnlijk veroorzaakt door een te ruime tuimelaar as…, afijn, u weet wel… Maar dat is nu allemaal niet ‘even’ te repareren. Ik ga maar naar huis, even bedenken wat nu aan te vangen… Ik mail met Gerrit, de PK tovenaar van het blok uit Steenderen. We spreken af toch maar naar Oss te gaan de volgende dag en daar een reserveblok in te bouwen…

Zaterdagmorgen heel vroeg weer naar de werkplaats, alvast de uitlaten demonteren en de olie aftappen… Alles inpakken, thuis het zomerhuisje-op- wielen aankoppelen en richting Oss. Rond de middag ben ik daar en begin maar meteen het blok uit te bouwen. Gerrit arriveert wat later met collega Gerard van den Brom en dan blijkt het reserveblok ook nog even los te moeten voor een kleine versnellingsbak revisie… Gelukkig hoeft er pas op zondag getraind te worden, maar ik wil wel graag klaar zijn voor de keuring zaterdagavond… Het is noest werken, maar met behulp van Gerrit lukt het allemaal en kan de motor nog op tijd naar de keuring. Hij doet ’t ook nog…

De volgende morgen vroeg al trainen. Er is een extra verkenningstraining vóór de gebruikelijke kwalificatie sessies en dat komt wel mooi uit. Dit blok heeft een standaard vijfversnellingsbak in plaats van mijn ‘close ratio’ zes exemplaar. ( hierbij liggen de versnellingen dichter bij elkaar…) Bovendien heb ik hier al een paar jaar niet meer gereden en moet de voorrem met nieuwe zachtere remvoering ook nog wat ‘ingeremd’ worden. ’s Middags is er dan ook al gelijk de eerste wedstrijd, dus het is ( alweer ) een zeer druk dagje.. Het is heel warm en het rijden is daardoor derhalve redelijk zwaar. Ik moet inderdaad erg wennen aan deze andere schakelbak.., kan niet zo snel terugschakelen voor de vele haakse bochten, want dan begint het achterwiel direct te stuiteren. Dat gebeurt natuurlijk toch een aantal keren… De voorrem doet het heel goed…, maar wordt na een paar ronden wel veel te heet. Krijgt geen tijd voldoende te koelen op dit wat korte remcircuit. Ik moet het íetsje rustiger aan doen daardoor. Het reserveblok loopt goed en is nagenoeg even snel als het mijne… en er breken vooralsnog geen kleppen af…  Ik krijg zowaar de geest, hetgeen wellicht niet uitzonderlijk is met Pinksteren en rij mezelf in de twee tijdtrainingen al stuiterend naar de zevende startplek, waar ik heel tevreden mee ben… ( Eerste zestigplusser.. )

De wedstrijd ’s middags begint om kwart over drie. In de verkenningsronde kom ik erachter dat mijn handschoenen nog in ‘de cockpit’ liggen en ik dus met blote handjes rij…, dat is wel lekker koel maar niet verstandig. Mijn moeder gaat dit niet goed vinden… Ik stop dus netjes rechts van de baan en trek snel mijn rees-glaceetjes aan, daarna toch maar meteen een proefstartje… Dat mag allemaal niet en ik krijg een waarschuwend vingertje van een ijverige official. Hij heeft gelijk en ik buig even deemoedig het hoofd. De start is redelijk goed en na de eerste doorkomst lig ik zelfs even derde… Dit komt mede doordat Jarno Jonker, één der kanshebbers en riant leider in de tussenstand na tweehonderd meter reeds de krukas van zijn BMW breekt…Tja… Driedst is wel wat luxueus en ik word al snel gepasseerd door Yrjo van der Meijden op een nog iets snellere Honda-4. Deze keer kan ik hem echt niet volgen. Ook Boy Beck op de andere BMW en Gerard van den Brom komen mij voorbij. Ik kan heel even aanklampen, maar zit te veel te klooien met de versnellingen. Er zijn drie bochten waar de derde versnelling te ‘hoog’ en de tweede te ‘laag’ is. De derde versnelling is dan de veiligste optie, maar je verliest dan met optrekken steeds wat snelheid en dus tijd… Achter mij komt hierdoor Jarno Onstenk op mij inlopen en ik moet alles geven om hem voor te blijven…

In de één na laatste ronde verrem ik mij enigszins en moet heel wijd een bocht door… Ik verwacht Jarno binnendoor, maar niks… Ik kijk om en zie dat hij weg is… Later blijkt zijn remverankering losgeschoten, waardoor hij moest opgeven. De weg is nu vrij en ik word keurig zesde, waar ik zeer blij mee ben…               Alle moeite toch niet voor niks! Ik drijf wel zo’n beetje mijn pak uit…, zeker als we na afloop ook nog verplicht een half uurtje in het ‘parc fermé’ mogen bivakkeren… in het brandend zonnetje… Daarvoor zijn nu die schaars geklede en soms wat wulps aandoende paraplu-mevrouwen… Helaas heb ik er geen… Ik begin vurige tongen te voelen en meen ze ook te zien… Ook dat hoort natuurlijk bij Pinksteren.. Het verdiende koude biertje na afloop, gaat bijkans sissend naar binnen…

Het is heel gezellig en druk in het rennerskwartier, vol deelnemers en bezoekers…, men lijkt hier nog heel begeesterd… ’s Avonds is er nog een drie uren demorace voor machines van 25 jaar of ouder vanaf vijfhonderd tot duizend cc. Vroeger was hier in Oss altijd de befaamde 24 uurs race, waar ik ook wel eens naar toe ben geweest. Hoewel het een demorace is wordt er toch wel lekker gas gegeven. Ook Yrjo en Gerard doen er aan mee in twee verschillende teams. Het is een mooi gebeuren, met een paar kleine ongelukjes waarbij slechts één deelnemer licht gewond raakt met een gebroken sleutelbeen.

De volgende dag, Pinkstermaandag, eerst nog een vrije training en dan in de  middag de tweede Classics race rond 13.00 uur. Ik heb de motor nu wat anders ‘gegeard’, d.w.z. een kleiner tandwiel achter gezet, waardoor de overbrenging wat hoger wordt. Ik kan nu waarschijnlijk wel goed terugschakelen naar twee, zonder snel te gaan stuiteren… In de vrije training ’s morgens blijkt dit inderdaad te werken. Met de voorrem zal ik wel ‘besparend’ dienen om te gaan… Ook vandaag is het weer erg warm en de race is nu over dertien ronden.., drie meer dan gisteren…

Vlak voor de start zie ik bij een laatste controle dat ik de bout van de achterste remverankering kwijt ben… Dat is nogal link en ik moet razendsnel een passende bout vinden, monteren en borgen… Het lukt allemaal net en ik schiet fluks in mijn race-hansop…  Ik kom iets te laat de baan op en mis de verkenningsronde. Dat is niet zo erg, want ik weet al welke kant op en er is ook nog een normale opwarmronde. Ik mag gewoon vanaf de zevende startplek vertrekken…

 De start is nu iets minder goed…, toch kom ik na een ronde als vijfde door. De vier vóór mij zijn echter te snel en ik zie ze langzaam uit het zicht verdwijnen. Toch hou ik het tempo een aantal ronden erg hoog. Hierna kijk ik voor het eerst eens om en zie… niemand…! Dat komt wel goed uit, zo kan ik de voorrem een beetje sparen en een beetje gecontroleerd rijden. Yrjo, die voor mij rijdt, krijgt problemen met zijn versnellingsbak en breekt zijn koppelingskabel… Hij moet er mee stoppen…, terwijl er nog maar twee rondjes te gaan zijn. Ik lig nu vierde en kom ook zo over de finish… Heel mooi! In deze race blijk ik ook nog mijn rondetijd met ruim een seconde verbeterd te hebben naar een best fraaie 1.54.5. We hoeven nu na afloop geen half uur te wachten in het ‘parc’… er is bij ons toch niemand die een protest indient tegen een collega, alwaar deze regel voor bedoeld is… Ik kan derhalve al mijn juist geronselde appetijtelijke paraplu-dames onverrichter zaken naar huis sturen…

Met heel veel dank aan Gerrit en Gerard, was dit weer een enerverend, maar fraai, geslaagd en zelfs geestrijk snelheidsfestijn met ook nog prettige resultaten…!

 

Ernst

 

 

© Ernst Hagen Motoren | Ontwerp: PK Designs