Column 20       Naar Parijs

 

Morrie mensen…,

 

Hoog tijd werd het, om de oude Harley eens goed beet te pakken… Serieus dit keer. Na drie jaar rijden met het knalrode apparaat leek het toch wenselijk de machine weer een wat oorspronkelijker uiterlijk te geven. Want een rijdende tomaat met superhoog en breed stuur, een kachelpijp als uitlaat, et cetera… is op zich natuurlijk wel ‘origineel’ , maar dat woord heeft ook een andere betekenis en daar ging ik nu naar streven… Ik durfde het zelfs restaureren te noemen.

 

In de winter van ‘71/’72 heeft dit heuglijke feit plaatsgevonden en wel gewoon thuis..! Mijn vader had zich enigszins schoorvoetend met mijn kennelijk onvermijdelijke motorsyndroom weten te verenigen, mijn moeder vond het allemaal wel gezellig en ik mocht zelfs het kleine schuurtje gebruiken. Na enkele maanden noeste arbeid en veel heen en weer rijden naar de fa. Maaskant te Rotterdam, die de benodigde (nieuwe) onderdelen tegen spotprijzen wist te leveren uit een schier onuitputtelijke voorraad.., kreeg de Harley zowaar een aardig uiterlijk en een gezond motorblok, met nieuwe drijfstangen, zuigers, cilinders en zo…

 

De kleur werd legergroen. Dat was eigenlijk wat vreemd, omdat het toch duidelijk een burger WL uitvoering was en is.., maar ach, ik vond het gewoon mooi, al zal menig purist nog zorgelijk gekeken hebben naar het resultaat. Ik had in die tijd ook al een zijspan; aanvankelijk een Steib, maar deze was wat aan de lichte kant en werd al spoedig verruild voor een Hollandia bak. Het zijspan was nu ook in stemmig legergroen gekwast en werd vaak gebruikt.

 

In het voorjaar van ’73 (rond Pasen) zou ik met de solomotor de HD rally in Parijs gaan bezoeken, samen met een Harley-genoot uit Zaandam op een dikke Electra Glide. Het was nog bitter frisjes en nog nauwelijks op pad begon het reeds te regenen. Die regen werd steeds intenser en hield maar niet op. De hele reis door België was zodoende niet echt prettig en in Noord Frankrijk aangekomen had ik het zo verschrikkelijk koud, dat na het tanken mijn tanden maar bléven klapperen en niet meer tot bedaren leken te komen. We gingen fluks een ‘hot dog’ nuttigen, met heel veel Franse mosterd… Het klapperen verstomde… Daarna ontdekte ik in het toilet zo’n apparaat waar hete lucht uit kwam om je handen te drogen… Nu paste ik daar gemakkelijk onder en heb zeker een kwartier steeds op die grote ronde knop geduwd en mij gewenteld in de weldadige warmte die uit het toestel kwam. Ik werd weer warm, droog en aanspreekbaar… Tja, wel veel aandacht en centjes aan de motor besteed, maar nog steeds niet serieus genoeg in motorkledij geïnvesteerd…

 

Vlak voor Parijs brak het zonnetje door en ín Parijs was het zoeken naar de rally plek ergens in een park. Een Franse motorrijder zou wel even de weg wijzen, maar hield er zo’n moordend tempo op na, dat we hem op de rondweg reeds na luttele minuten uit het oog verloren… Toch na wat zoeken de plaats van bestemming bereikt en genoten van toch wel een mooi weekend, met veel internationale deelnemers. Natuurlijk ook een deel van de stad bekeken, met name de omgeving van de Sacré-Coeur. Fraai..!

 

De terugtocht was een stuk plezieriger door het veel betere weer. Thuisgekomen eerst maar eens een Belstaff pak gekocht, een aardige uitgaaf, maar nooit spijt van gehad.., ik heb het nog..!

 

Ernst Hagen

 

 

 

 

 

 

© Ernst Hagen Motoren | Ontwerp: PK Designs