Out on the weekend… De Ducati clubrace is aan de beurt. Na het ietwat desastreuze optreden tijdens de Paasraces, qua motorfiets malheur waar ik niet eens een olijk stukje over wilde produceren…, is het wederom Assen waar het volgende optreden mag plaatsvinden.Ruim een maand de tijd gehad om de motorbrokken te repareren… Er was een inlaatklep afgebroken die zowel de zuiger, cilinderbus, drijfstang als de cilinderkop had verwoest. Oorzaak…? Och…, ja wist ik het maar…! Gerrit, de motorblokkentovenaar heeft een stukje klepsteel opgestuurd voor nader technisch onderzoek… We zijn tenslotte wel semi professioneel bezig…Gerrit bleek bereid het blok weer te prepareren en vorige week bleken op de testbank weer 63 paardenkrachten aan het achterwiel aanwezig…!Op naar het Ducati weekend dus, alwaar de NK Classics min of meer als vreemde gasteend in de Italiaanse bijt mogen fungeren. Zoals gebruikelijk wil ik ook nog graag in een moderne klasse deelnemen en dat kan dit jaar voor het laatst met een niet-Ducati… Hoewel ik er slechts één keer mee op het circuit heb geacteerd, wil ik toch ‘the beast’ van stal halen. Dit is de geweldige Honda VTR 1000 SP2 met maar liefst 136 pk aan de krukas. Daar lachen de modernste fietsen inmiddels alweer om en ook de wegligging en het gewicht zijn reeds flink achterhaald, maar voor mij is het toch nog wel een ultieme ‘superbike’…Donderdagmiddag laat vertrokken en rond kwart voor zeven ’s avonds in Assen aanwezig, waar mijn trouwe helper en vriend Frans net gearriveerd is vanaf de camping in Hooghalen. In het rennerskwartier de voortent aan de sleurhut gerommeld en klaar…De volgende dag  drie vrije trainingen met de SP2… en dat is best weer wennen. Er staat een flink harde wind, maar het is droog… Het is zwaar werk om deze fiets een beetje snel de baan rond te krijgen en er ook nog een beetje acceptabele tijd mee te realiseren. Eerlijk gezegd valt het me niet mee…, al is het gevecht met de machine en de omstandigheden ook wel weer erg mooi! Sneller dan 2.05 lukt echter niet…De volgende dag zijn de kwalificatie trainingen voor het NK Classics met de Honda CB500-4 en de Ducati ‘guest’ versie met de SP2…, welke ik heb ingeschreven als ‘Hagati’, dat klinkt een beetje Italiaans en een beetje m’n naam en een beetje ‘hard-gaat-ie’…Officieel mag je eigenlijk niet met een Japanse motor deelnemen bij de Ducatistenclub… Het is nog steeds droog, ietsje kouder en het waait nog flink, maar ietsje minder… Het gaat wel redelijk met de SP2, maar de Classic racer heeft wat stuurproblemen…, veel ‘speedwobble’ (schudden/beweging bij hoge snelheid). Dat is niet echt fijn. Waarschijnlijk is de naloop van het voorwiel wat te klein door de andere balhoofdshoek van het frame…, daar is zo even weinig aan te doen…, maar ook blijkt de achtervork zomaar ineens(?) veel axiale speling te hebben… In de tweede training besluit ik dat maar tijdelijk even wat te negeren en toch een tijd te zetten… Uiteindelijk een 16e tijd in een overvol classicveld met 39 deelnemers is nog wel aardig ook…. Net naast vriend Frank, die tweetiende sneller is…!In de Ducati klasse word ik n.a.v. mijn trainingstijd ( 2.01.9 ) ingedeeld in de ‘Ducati Open A klasse’, op de 9e stek. Dat is eigenlijk niet zo verkeerd… Ik begin aardig te wennen aan het hoge gewicht, de enorme remkracht, welke mij al twee keer óp de tank doet belanden… en het grote vermogen…Zondag is de race dag en voor mij is dat in beide klassen pas ’s middags… Ik koop ’s morgens nog een dure stuurdemper voor de Classic en heb alle tijd om die te monteren… De ruimte in de achtervork los ik provisorisch op met een vulplaatje en klaar is kees…Om drie uur is de race met de SP2 en ik probeer goed van de plek te komen, wat niet helemaal lukt… Het is de eerste start met deze machine en dat heb ik nog niet geoefend… Ik verlies wat plaatsen maar maak dat in de eerste bochten weer aardig goed en ga rond de zesde plaats de Veenslang op, het eerste rechte eind… Dan komt de snelle Ruskenhoek, een rechts/linkse combinatie…Rechts gaat goed, nagenoeg volgas, dus over de 200 km/u, maar dan naar links gaat het iets minder… Een keer terugschakelen, wat naar rechts en niet te vroeg insturen naar links… Dat laatste doe ik net iets te vroeg, waardoor ik wat wijd uitkom en over de ‘curbstones’ op een groen vlak terechtkom, maar ook dat niet weet te houden en de grintbak in ros met een gangetje van pakweg 160… Dit is weer een nieuwe ervaring… Deze cross oefening duurt zo’n 150 meter maar loopt goed af en ik kom weer op de baan… Dit is echter de snelle Stekkenwal die de rest van de collega’s inmiddels aan het insturen is… Het gaat gelukkig allemaal goed en ik weet nipt deze bocht ook in te sturen… Het heeft wel wat plaatsjes gekost… De rest van de race gaat prima en ik bevind mij op de negende plaats…, meer zit er niet in, maar ik ben zeer tevreden. Na afloop blijk ik toch een tijd van onder de twee minuten gereden te hebben en dat stemt tot vreugde.De classic race is pas om kwart over vijf en dan ben ik wel weer voldoende uitgerust… De start gaat niet goed, de motor houdt enorm in na het loslaten van de koppeling, maar slaat niet af…, het duurt even voor het mormel weer pakt en dan gaat het wel goed. Ik pak in de eerste bochten weer wat plekken terug en lig op de Veenslang zo rond de veertiende plek. De snelle mannen voor mij kan ik alleen een beetje volgen, inhalen zit er niet in. De motor stuurt dankzij de stuurdemper wel wat beter dan in de training, maar komt toch wat snelheid te kort. Ik kan nog twee man passeren en er valt nog iemand uit, zodoende eindig ik op de elfde plaats, waar ik zeer tevreden mee ben… Een snelste rondje van 2.06.7 is ook niet verkeerd… Uitgereden…, heel gebleven en ook nog vijf punten… Mooi! Frank is veertiende geworden.Mart en Els zijn zaterdag gearriveerd, evenals Jaap Brantjes en nog enkele bekenden.. Het is een geslaagd en gezellig, maar wel wat vermoeiend weekend geweest! Ernst 

 

© Ernst Hagen Motoren | Ontwerp: PK Designs