Column 13        Olympische Spelen en fietsen…

 

De Olympische spelen zullen u waarschijnlijk niet ontgaan zijn… Zelf heb ik zeer genoten van het aanschouwen van dit sportieve spektakel, hoewel niet alle takken mij even dierbaar zijn. Atletiek vind ik het mooist, al mogen ze bijvoorbeeld het ‘snelwandelen’ wel schrappen. Het behelst hier een soort van spastisch voortbewegen, waarbij zo te zien iedereen vals speelt… (altijd één voet aan de grond) Met paardensport, met name dressuur, heb ik ook niet zoveel. Is het wel sport? Ik vind het meer kunstjes en denk direct aan het circus. Veel deelnemers lijken ook wat over het paard getild. De Nederlanders doen het hier echter vrij goed.., dus veel aandacht. Tja, waarom eigenlijk geen motorsport, met name wegrace, als Olympische discipline..?? Deze gedachte is wel heel erg vermetel…, ik geef het toe. Maar toch genoten van de spelen; het (plank)zeilen en het turnen, om nog wat positieve uitschieters te noemen. Tja, en mijn lief, al misdaadseries missend, toch maar gezellig meekijken… soms. Nu is zij een vrouw en kan dus al deze heroïek maar moeilijk zwíjgend aanschouwen. Zij gaat dan ook al gauw vragen stellen, in de overtuiging dat ik van alle sporten verstand heb. Ik kijk immers altijd.. Natuurlijk weet ik lang niet alles maar ik ben een oprecht haantje, dus heb ik wel overal een gevat antwoord op, dat ik gaarne als waarheid ventileer… Terwijl heel Nederland zich een zeer warm weekend verder, massaal laaft aan het water; kust, rivier of zwembad, begeef ik mij toerend per FIETS…! Het is te warm voor de motor, hoewel anderen daar een afwijkende mening over hebben. Ik zie toch talloze plofs in vele verschillende vormen. Veel lieden zijn schaars gekleed op hun vehikel. Als toeschouwer is dat niet altijd onaardig, verstandig lijkt het echter meestal niet. Er zijn veel van die wat protserige bling-bling scooters op het fietspad, waarvan de verchroomde sturen vrijwel even breed als het pad lijken… Ik denk onwillekeurig aan de vele veiligheidsmaatregelen die de overheden in de nabije toekomst nog voor ons in petto hebben. Ik zie mij nog niet direct in een fluorescerend vestje over een ultra veilig val-kostuum met ingebouwde airbags op een APK gekeurde klassieke motorfiets met ABS, ‘traction- en wheely-control’ en zijwieltjes…, ofzo… Vandaar dat ik nu alvast aan het fietsen ben…, mét zonder blokken op de trappers…, ook deze keer… En nee, geen elektrische fiets…, dat is voor bejaarden en gehandicapten en dat laatste ben ik slechts in lichte mate geestelijk… Ik rij tenslotte ook motor en erger nog: ik race… Mijn vrouw heeft wel zo’n E-bike… en dat is in het geheel niet leuk…, voor mij. Ze sjeest mij met een rotgang voorbij, met licht hautaine blik… Maar ik volhard… Moet ook íets doen om mijn prestaties enigszins op peil te houden en mijn inmiddels toch wat sleetse gestalte in stand…  Ernst Hagen

 

 

© Ernst Hagen Motoren | Ontwerp: PK Designs