Oerend hard…

 

Na het Ducati weekeinde is het Gelderse Hengelo aan de beurt. Tussen de wortels van Normaal…, zeg maar. Bennie Jolink zelf is ook aanwezig op de wedstrijddag en hij mag een paar rondjes op een BSA racer, uiteraard begeleid door een Norton… Hij vindt het prachtig en gaat graag met ons allen op de foto…, na de race.

Het is vrijdagavond wanneer ik arriveer en het weer is goed. Met enige moeite vind ik nog een plekje in het Honda Classic kamp in een nogal vol rennerskwartier. We kunnen nog wat buiten spelen en alvast naar de keuring. De volgende morgen al heel vroeg aantreden; eerste training om 8.45 uur! De training gaat wat moeizaam voor mijn gevoel, de motor loopt prima en is snel, maar ik heb wat moeite met het remmen voor de vele haakse hoeken. Te vroeg of wat te laat…, lastig…! Tot mijn grote verbazing sta ik echter zesde… Dat is heel goed, eigenlijk… In de tweede training gaat het beter, maar bij veel anderen kennelijk ook. Ik verbeter mijn tijd tot een goede 2.19.2 dat is ruim drie seconden sneller dan mijn p.r. van twee jaar geleden, al moet gezegd dat toen de versnellingsbak wat kuren vertoonde. De zesde startplaats blijft hiermee gehandhaafd en dat vind ik heel mooi. De voorrem geeft wel wat problemen, die kan het geweld niet helemaal goed beteugelen… De eerste ronden gaat het wel goed, maar daarna wordt de werking minder en kan er minder laat en goed geremd worden… Dit baart wat zorgjes. Verder is er wat olielekkage bij het kleppendeksel, dat is wat lastig te lokaliseren laat staan even vlot op te lossen…

We hebben een gezellige, warme zomeravond en kunnen nog lang buitenspelen… Ik kijk even wat er te eten is… en mijn keus valt op erwtensoep… Ik ben alleen namelijk, dus dienen de kookstrapatsen enigszins aangepast… Het smaakt prima…, wat kan ik toch fijn koken. Wel veel werk, met afwas en zo… Kommetje en lepel… en pannetje. Maar ik sla me er door heen.

De volgende ochtend een ‘warming up’ sessie van 10 minuten. Ik doe het wat rustig aan, om de rem te sparen. Wel zie ik dat de olie lekkage wat toeneemt. Ik besluit het maar te negeren. De race begint al om 11.00 uur. Het start gedeelte is net als de rest van dit straten circuit nogal smal en de startvolgorde is derhalve drie-twee-drie enzovoort. Ik sta dus op de derde rij links. Heb de start deze keer wat geoefend omdat dat in Assen niet erg goed ging. Het gaat nu wel goed, maar voor de eerste haakse bocht is het hier altijd een enorm gedrang…, nu ook…, maar het gaat redelijk tot prima. Op het lange rechte eind kan ik goed meekomen en weet daarna zelfs twee plaatsjes te pakken. Bij de eerste doorkomst zit ik dus op de vierde plaats en weet dit twee rondjes vast te houden, dan komt Yrjo voorbij op net zo’n Honda viercilinder als ik. Hij is in de training bijna twee seconden sneller geweest en stond op plek vier… Ik kan hem volgen, maar dit vergt wel alles van mij en vooral van de voorrem… Ik weet het zes ronden vol te houden. Aan de kop zijn het de gebruikelijk snelle mannen Niek Leeuwis en Jan Frank Bakker op de ABSAF’s (BSA) die steeds meer afstand nemen. Dan volgt Jarno Jonker op de snelle BMW en dan wij dus… De rem wordt minder en minder en ik verrem mij op zeker moment voor de moeilijke overhaakse bocht achter op het circuit. Ik moet wijd en verlies het contact met Yrjo. Vervolgens worden er langzamere rijders gelapt en vlak voor de beroemde Molenbocht dien ik er twee tegelijk uit te remmen, daar achter mij Gerard van den Brom met rasse schreden naderbij komt…, ook al met een snelle Honda vierpitter.

De uitrem actie mislukt evenwel nogal, daar de rem en ik het niet kunnen begaffelen… Ik moet rechtdoor, via het gras weer terug de baan op, waar de achterblijvers inmiddels weer uit het zicht zijn verdwenen.., net als achtervolger Gerard… Jammer! Ik moet mij nu snel herpakken daar er nog meer kapers op mijn kust komen… Ik lig nu zesde en wil dat zeker vasthouden.

Ik nader weer de achterblijvers en wel in precies dezelfde Molenbocht… Ik moet ze nu echt goed passeren, anders kan ik het schudden… Gelukkig gaat het nu net goed en krijg ik weer wat lucht op mijn belagers. ( Ik krijg wat associaties met het Troika-lied van drs. P. en moet nog grinniken ook.) Ik ga de laatste ronde in en weet dat ik er nog hard aan moet trekken qua bochtenwerk…, met de rem alleen gaat het anders niet lukken. Mijn rechterlaars zit ondertussen ook aardig onder de olie, maar kennelijk nog niets op de achterband, want ik voel nog niets glijden. Het lukt om het rondje goed af te maken en heb nog viertiende over op mijn naaste belager… Ja, Omsk is een mooie stad en niks niet te ver weg…

Ik denk dat ik zesde ben geworden, maar in de laatste ronden blijken zowel Jan Frank als Niek Leeuwis te zijn uitgevallen, met hetzelfde euvel: een gebroken tandriem van de primaire aandrijving… Kijk, daar had mijn vader vroeger met zijn Dafjes nou nooit last van… Maar die had wat minder pk’s… Ik ben al doende toch nog vierde geworden… Heel mooi! Een podium was zelfs even dichtbij… Maar ik ben hiermee dik tevreden…!! Het is flink zweten in het zwarte pak en we mogen zoals gezegd nog even met Bennie op de foto… Al met al een prachtig weekendje wederom en een goed resultaat… en ook nog een p.r. in de race van 2.16.2.  Waar je als oudere jongere al niet blij mee kunt zijn…

Winnaar dus Jarno Jonker met de Beck BMW, Gerard van den Brom heeft Yrjo nog weten te benaderen maar komt op de streep negenduizendste te kort… en wordt dus derde…

 

Op naar Oss tijdens het Pinksterweekend…

 

Ernst

 

 

© Ernst Hagen Motoren | Ontwerp: PK Designs