Dahlemer Binz en Oschersleben

 

 

Na Oss hebben de Classics een kleine maand pauze, om vervolgens in de Duitse Eifel aan de slag te gaan in een dubbele wedstrijd tijdens de “ADAC Motorradrennen auf Flugplatz Dahlemer Binz”… (zelfs de TomTom heeft het hier moeilijk mee…) Het is vrijdagavond 22 juni wanneer wij op dit vliegveldcircuitje arriveren. Het bestaat feitelijk uit twee parallel gelegen ‘strips’, verbonden door twee 180 graden bochten en op beide rechte einden een chicane… Het is er wel knus en gezellig, met heel veel klassieke klassen. Wij worden echter ingedeeld in een supersnelle “Dahlemer Binz Spezial Klasse” en rijden tussen modern, zwaar materieel… Het mag de pret niet drukken. Er is gelukkig een extra vrije training en dat is wel fijn. Ik heb net een operatie aan de rechterpols ondergaan  en kan nu even proberen of ik “überhaupt” wel kan rijden met deze kwetsuur… Het kan… De weergoden zijn ons aanvankelijk goed gezind…, een stralende hemel en een nog redelijke wind. Wij rijden voor ons eigen KNMV en CMRCH klassement in deze snelle groep, waarvan overigens niet iedereen op dat snelle spul ook daadwerkelijk fluks in het rond gaat. Dat is met name in de chicanes soms hinderlijk.

Na de twee tijdtrainingen blijkt na wat geharrewar met een printer Niek Leeuwis op de eerste startplek te staan, gevolgd door Jan Frank Bakker. Yrjo van der Meijden staat derde, schrijver dezes zowaar vierde en Willem van Kooij op de tweetakt Suzuki vijfde… De eerste wedstrijd op zondag is al vroeg in de ochtend en dat is gunstig, want het is nog droog… Na de start is het wat lastig te bepalen welke positie de jouwe is in dit grote startveld met zoveel snelheidsverschillen. ‘Onze’ kop wordt gevormd door Niek, Jan Frank, Yrjo, Willem en ik. Gerard van den Brom passeert mij op het moment dat ik wat rustiger aan wil doen vanwege een best pijnlijke pols. Deze prikkel werkt kennelijk toch motiverend… en ik weet Gerard weer terug te pakken en ga er dan maar weer even voor. Aan het eind van de wedstrijd zakt Willem wat af met een te warm wordende Soes… Ik weet ook hém nipt te verschalken. Niek krijgt wat technisch malheur aan de ABSAF en zakt flink terug. Derhalve wordt Jan Frank eerste op elf seconden gevolgd door een goed rijdende Yrjo, nog eens zes seconden later mag ik als derde langs het zwaaiende zwartwit geblokte doek, vlak voor Willem en Gerard. Frank Lemstra wordt zesde, op zijn beurt weer gevolgd door Colin Stockdale, André Huijgen, Gert Boon en Jan Koning. Niek wordt nog elfde en Roel Pasop sluit onze gelederen. Mijn eerste podium bij de Classics is een feit… Blij…!

 

Hierna begint het serieus te waaien en nog serieuzer te regenen! De tweede wedstrijd ’s middags is dan ook niet echt een pretje. Ik wil onder geen beding vallen met mijn toch wat ‘broze’ pols en doe het echt heel rustig aan. Niek wint dit waterballet voor Jan Frank die het nog leuk aan de stok heeft met Colin, onze Engelse ‘water-friend’. Frank wordt netjes vierde voor Yrjo, Gerard en André Huijgen. Ik draag voorzichtig de rode lantaarn en breng deze heelhuids binnen op de achtste plaats… Oschersleben vormt een maand later weer een Duits decor voor ons volgend optreden. Een mooi en echt circuit, maar wel een eindje weg! Het evenement heet dit keer “Prinzenpark Revival” en wij rijden er samen met de IHRO in één klasse, maar wel weer met apart klassement. Ook dit is een dubbele wedstrijd. Een korte Sprint Race over zes … en een lange Gold Race over elf ronden. Het is een technisch interessant circuit,  3667 meter lang, afwisselend, er zit eigenlijk alles in… De trainingen op zaterdag zijn derhalve meer dan nuttig, al heb ik er zelf tweemaal eerder gereden, o.a. in de Suzuki SV Cup. Helaas is Yrjo van der Meijden er niet bij, hij is de week voor Oschersleben heel beroerd gecrashed in het Belgische Chimay en heeft daarbij zijn rechterheup gebroken en zware verwondingen aan zijn linkervoet en onderbeen opgelopen. Hij heeft meteen aangekondigd met racen te stoppen… Wij hopen allemaal dat het herstel goed mag verlopen en wensen hem heel veel sterkte toe… Na afloop van beide kwalificaties is Niek Leeuwis bij ons het snelst, gevolgd door Jan Frank en Willem op plaats drie. Ikzelf sta op de vierde startplek, gevolgd door Klemens Lambert en Gerard van den Brom. Jeroen de Jager heeft dit keer de meeste pech, zijn motor wil niet goed lopen en hij is bijna het hele weekend aan het sleutelen, onder toezicht van vader Kees, die mompelt dat wij soms toch maar een ‘rothobby’ hebben… Na wisseling van het blok blijkt de Ducati echter weer meer dan levensvatbaar. Willem moet afhaken voor de sprintrace als blijkt dat zijn frame gescheurd is… Hij gaat  lassen. Na een goede start op zondagmorgen bevind ik mij redelijk goed voorin het veld. De snelleriken zijn net niet haalbaar maar het gaat niet verkeerd. Jan Frank wint bij ons de wedstrijd, Niek zijn bougiedop schiet los en hij zakt wat af.., ik kan hem passeren en wordt zomaar tweede… Froh..! Niek houdt de derde plek. Hierna volgen Klemens, Roel Pasop, Guust van Gool en Bernhard Bakker. Gerard wordt achtste, voor Leo Molenaar en Jan Koning. Gert Boon elfde, daarna Rob van Teulingen, Helmut Schoppa en Alex Siertsema. Leo Smids sluit de rij op de vijftiende plaats.

 

Dan wordt het donker en begint het onbedaarlijk te regenen en te onweren. Ik overweeg een Ark te gaan bouwen. Anderen gaan alvast naar huis of op vakantie… Het wordt echter weer droog en daarna zelfs weer zonnig! De Gold Race wordt dan ook onder prima omstandigheden verreden… Niek wint deze race voor Jan Frank. Willem heeft een tijdlang derde gelegen, met zijn gelaste Suzuki en de Belg Verboven en ik weten lange tijd te volgen. Dan gaat Willem glijdend onderuit en weet ik op de derde plaats te finishen. Nog meer Froh..! Guust eindigt als vierde voor Klemens en Gerard. Roel wordt nu zevende voor Jeroen(!). Gert wordt achtste voor Helmut en Kawa Leo. De laatste plaatsen zijn voor de Ducatisten Alex en andere Leo. Bernhard B. en Jan K. zijn met pech uitgevallen.

 

Nu een heel lange pauze voor de laatste twee wedstrijden… Frohburg 23 sept. en Assen 7 oktober!

 

Ernst Hagen

 

© Ernst Hagen Motoren | Ontwerp: PK Designs