Column 21       Beleving

 

Morrie luitjes…, beleving…

 

Nu de rollatorgerechtigde leeftijd aan de verre horizon zoetjesaan lijkt op te doemen.., nog een jaartje of dertig, schat ik.., slaat men zo nu en dan toch aan het mijmeren… Men probeert eens tot bezinning te komen. “Ik stop met racen..!”.., is het plotselinge resultaat van mijn laatste zen-boeddhistische meditatie… “Zou je dat nu wel doen, jochie..?” probeert mijn alter-egoïstische innerlijke stemmetje nog… “Zo’n jeugdig talent.., in de kiem gesmoord..!” “Hou je kop!” antwoord ik een beetje bits… en met weinig Zen… Maar meteen knaagt weer wat twijfel.

 

Edoch, het lijf vertoont nu toch werkelijk zo langzamerhand flink sleetse plekken. Volgende maand gaat men zelfs een compleet nieuwe knie monteren en later welzeker nog eentje links… Tja.., ’t is mooi dat het kan.., dat wel natuurlijk. Maar dat racen.., ik zal het missen..! Zou ik nu eindelijk eens toekomen aan al die prachtige projecten, die al jaren op voltooiing wachten? In mijn beleving gaat de tijd zó onvoorstelbaar snel… en net als de meesten weet je niet hoeveel je er nog van krijgt… Er moeten wel wat objecten het veld ruimen.., in ieder geval de racers.. (3). Ook de SP2 moet er aan geloven, zo’n circuit kanon op straat lijkt mij toch een duidelijke vorm van zinloos geweld… Ik hoor het stemmetje in mij alweer nijdig mopperen…

 

Vijftig jaar geleden begon ik zo’n beetje aan mijn brommertje te prutsen en kwam de positieve motorische gestoordheid allengs, maar gestadig tot leven… Er is weliswaar heel veel gepasseerd in de decennia sedertdien.., maar waar is die tijd gebleven..?

In mijn beleving nu lijkt het me beter wat minder te gaan doen.., maar met meer diepgang. Net als in het begin..!..  Roots…’66…!

 

Ernst Hagen

 

 

 

 

 

© Ernst Hagen Motoren | Ontwerp: PK Designs